Uit de pastorie

Wat gaat de tijd snel. Inmiddels wonen we hier al meer dan een jaar in Cothen en heb ik mijn eerste jaar als predikant erop zitten. In dat jaar hebben we de gemeente en de omgeving al aardig leren kennen, maar we zijn er nog lang niet uitgekeken. Elke dag doen we weer nieuwe ervaringen op: we ontmoeten nieuwe mensen, leren mensen wat beter kennen of ontdekken nieuwe plekjes. We voelen ons thuis in de pastorie en in de Krommerijnstreek. Ook omdat het ‘klikt’ met de mensen hier. Eén ervan was de burgemeester Tjapko Poppens die deze maand vertrekt naar Amstelveen. We zijn benieuwd wie hem als burgemeester van de gemeente Wijk bij Duurstede opvolgt. Zo gaat dat met ambtsdragers. We zijn blij dat wij hier nog een paar jaar mogen blijven, D.V. (zo de Heer wil).

Kerkdiensten

De weekeinden verbinden de weken met elkaar. Met de zaterdag sluiten we de voorbije week af en op zondag begint de nieuwe week. Zo staat iedere week de zondag voor nieuwe kansen en uitdagingen die ons in de daaropvolgende week te wachten staan. Daarover gaat het ook in de kerkdienst op zondagmorgen. Misschien niet altijd even uitdrukkelijk. Maar het is wel zo. We bidden tot God voor de nood van de wereld, luisteren naar wat de Bijbel ons te zeggen heeft over het leven en alles dat daarbij hoort, mogen aan God voorleggen wat ons bezighoudt en aan het slot ontvangen we Gods zegen, om als gezegende mensen de nieuwe week in te kunnen gaan. En dat alles in een inspirerende sfeer, met psalmen, andere liederen en muziek, in een intiem kerkgebouw.

Tijdens de veertigdagentijd droegen de liturgische bloemschikkingen ook zeker bij aan de inspiratie. Elders in dit Kerkblad schrijft Adrie Berkhout daar over. Zes zondagen achter elkaar waren we op weg naar Pasen. De laatste week voor Pasen, de zogenoemde Stille Week, was een intensieve week van bezinning op het lijden en sterven en de opwekking uit de dood van Jezus Christus.

We deden dat in avondgebeden op maandag en woensdag en in een ‘doorgaande’ viering op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag waarin het steeds donkerder werd totdat in de Paaswake de nieuwe Paaskaars werd binnengedragen. De volgende ochtend, op Paasmorgen, kon het feest echt losbarsten. De Zanggroep leverde op Paasmorgen, net als op Witte Donderdag, een mooie bijdrage aan de dienst. En het was vol: vol met blijde mensen, volwassenen én kinderen. Voor de jongsten was er een oppas/kindernevendienst met gelegenheid om te knippen en te plakken, te zingen en te luisteren. Van een van de deelnemers ontving ik aan het einde van de dienst een prachtig kunstwerk. Het staat te pronken op de piano in mijn studeerkamer.

Na Pasen volgen in het kerkelijk jaar de overige ‘zondagen van Pasen’, totdat het Pinksteren is. We hadden gehoopt om op 12 mei, de vierde zondag van Pasen, Eveline Muller te bevestigen tot ouderling/kerkrentmeester. In verband met het overlijden van haar vader, de avond ervoor, is besloten die bevestiging uit te stellen. We hopen nu dat de bevestiging zal kunnen plaatsvinden op zondag 7 juli.

Hemelvaartsdag

Donderdag 30 mei is het Hemelvaartsdag. Traditioneel in Cothen de dag van het oecumenisch dauwtrappen. Inmiddels is door een aantal actieve vrijwilligers een mooie wandeling uitgezet. Na de fysieke inspanning van die vroege morgen is er aandacht voor de inwendige en geestelijke mens. De teruggekeerde wandelaars worden onthaald met een lekker ontbijt en daarna is er een korte oecumenische viering die om 9:30 uur begint en waarin ik de voorganger mag zijn.

Pinksteren

De zanggroep onder leiding van Tineke en Johan van Doorn is al druk aan het repeteren voor de liederen die op de morgen van Eerste Pinksterdag samen met de gemeente zullen worden gezongen. Ik ben verheugd dat de Zanggroep dit jaar bereid is om ook met Pinksteren medewerking te verlenen aan de dienst. Er zal die morgen, net als op Eerste Paasdag, een oppas/kindernevendienst zijn zodat ook ouders met jonge kinderen gelegenheid hebben de dienst bij te wonen. De allerjongsten kunnen al voor de dienst naar de ruimte in het kerkhuisje (Dorpsstraat 22A) worden gebracht. De iets oudere kinderen kunnen daarheen gaan tijdens de dienst, voorafgaand aan de lezingen uit de Bijbel. Tegen het einde van de dienst komen ze allemaal in de kerk, om samen met de kerkgangers Gods zegen te ontvangen.

Net als eerder, zal ook dit jaar op de middag van Eerste Pinksterdag een oecumenische Pinksterviering plaatsvinden op de Markt in Wijk bij Duurstede.

Dit jaar is het thema: ‘Eén tegen eenzaamheid’. Aan de viering wordt medewerking verleend door het koor ‘Face to Face’ en een combo o.l.v. Tom van Ginkel. De voorgangers zijn afkomstig van de protestantse gemeenten en de katholieke geloofsgemeenschappen te Cothen en Wijk bij Duurstede en de hervormde gemeente en baptistengemeente te Wijk bij Duurstede.

23 juni gezinsdienst

Graag willen we als kerkenraad de kinderen die tot de gemeente behoren en hun ouders wat meer betrekken bij elkaar en bij de kerkdiensten. In dat kader hebben we een aantal ouders met kinderen die jonger zijn dan 12 jaar, gevraagd om mee te werken aan de voorbereiding van een kerkdienst. De eerste keer ziet u het resultaat daarvan op 23 juni a.s.

7 juli gemeentemaaltijd

Zoals hierboven al is aangegeven, hopen we dat op 7 juli de bevestiging van Eveline Muller als ouderling/kerkrentmeester zal kunnen plaatsvinden. Elders in dit kerkblad kunt u het verheugende bericht lezen dat Cor van Vulpen, Middelveld 36, heeft aangegeven beschikbaar te zijn als kerkrentmeester. Na de benoeming door de kerkenraad tot kerkrentmeester zal Cor als niet-ambtsdrager deel uitmaken van het College van Kerkrentmeesters. Nu er twee nieuwe kerkrentmeesters zijn gevonden, heeft Dik van de Pavert de wens te kennen gegeven om afscheid te nemen als ouderling/kerkrentmeester. In de dienst van 7 juli zullen we van Dik afscheid nemen. We doen dat enigszins met pijn in het hart, omdat Dik beschikt over een schat aan informatie en praktijkervaring op het gebied van de organisatie en het beheer van de kerk. Maar gelukkig blijft Dik als ‘ambteloos’ vrijwilliger actief binnen onze gemeente.

Na de dienst is er op 7 juli koffiedrinken, gevolgd door een gemeentemaaltijd. In verband daarmee is de gedachte ontstaan om op die zondag ook een inzameling van producten te houden ten behoeve van de voedselbank in Wijk bij Duurstede. Opdat we anderen kunnen laten meedelen in onze rijkdom aan voedsel.

Ter voorbereiding op de preek van 7 juli wil ik graag op 4 juli van 10:00 uur tot uiterlijk 11:30 uur met geïnteresseerde gemeenteleden om de tafel zitten in het Kerkhuisje, Dorpsstraat 22A, om de Bijbeltekst te bespreken die op die zondag in de preek aan de orde komt. We noemen die bijeenkomst ‘Op weg naar de preek’. Als het bevalt, kunnen we vaker dit soort bijeenkomsten organiseren. Op deze manier kan ieder die dat wil, meewerken aan de voorbereiding van de kerkdienst. Van harte welkom!

Middaggebeden in Wijk bij Duurstede

Ook dit jaar wordt in de maanden juli en augustus een serie middaggebeden gehouden in de Grote Kerk te Wijk bij Duurstede. De middaggebeden zijn op de woensdagmiddagen, van 12:30 tot 13:00 uur. Er is een vaste orde van dienst met momenten van stilte en gebed, samenzang en muziek. De kern van het middaggebed zal een evangelielezing zijn: dit jaar telkens een gedeelte van de Bergrede van Jezus. Het zijn korte bijeenkomsten, omdat in een middaggebed niet wordt gepreekt of gemediteerd. Vaak zal er een gedicht worden voorgedragen dat in verband staat met het thema. Van harte aanbevolen!

Een goed verhaal

In de afgelopen eeuw is de positie van de kerk verschoven van een centrale plek in de cultuur naar een positie aan de zijlijn. Die centrale plek in de cultuur betekende vroeger dat kerken als vanzelf aanspraak konden maken op een rol in de opvoeding. Kerken voedden gelovigen op tot goede deelnemers aan het kerkelijk en maatschappelijk leven. Daar hoorde kennis bij. Die werd onder meer bijgebracht in de catechese. In onze gemeente is de catechese van de radar verdwenen. Ook bij gemeenteleden thuis wordt er lang niet meer overal dagelijks uit de Bijbel gelezen. Dat heeft grote gevolgen, onder meer voor het geloofsleven en het geloofsgesprek. De manier waarop we geloofsgesprekken met elkaar voeren, verandert. Omdat we niet langer als vanzelf aan kunnen knopen bij vaste kaders die we in onze geloofsopvoeding hebben meegekregen. Godsdienst lijkt vaak te zijn verschoven van de wereld van het dagelijks voedsel naar de wereld van de vrijetijdsbesteding. De simpele vraag is dan: waarom zou ik naar de kerk gaan? Als iemand wel gaat, is het antwoord in de meeste gevallen: omdat daar voor mij iets te halen valt. En daarmee zijn we bij de opkomst van de ervaringscultuur. Geloven is nuttig omdat het ons iets te bieden heeft en wat het ons biedt, is de ervaring van God. Daar horen troost bij en bemoediging als primaire wensen.

De kerk is hoeder van geheimen, is hoeder van vragen op leven en dood, van goed en kwaad. Het ergste wat de kerk kan doen, is zich uit al die domeinen terugtrekken om het alleen nog maar over prettige dingen te hebben en dingen waarover iedereen het eens is. Want vragen op leven en dood zijn overal aanwezig: ons leven staat fundamenteel op spanning en daarover mag en moet ons geloof gaan. De kerk moet mensen helpen contact te maken met hun diepste angsten en hun diepste vragen in hun leven. Dat is eigenlijk wat centraal moet staan in de activiteiten van de kerk.

Voor de jong volwassenen die het bovenstaande aanspreekt of die zich daarin herkennen, zo in de leeftijdscategorie tussen 25 en 40 jaar oud, wil ik graag volgend seizoen een serie van drie bijeenkomsten organiseren onder het thema ‘Een goed verhaal’. In elke bijeenkomst zullen we proberen ervaringen van deelnemers te leggen naast een of meer Bijbelverhalen. Hopelijk ontstaat op basis daarvan een goed gesprek, waarin we met elkaar kunnen bespreken waarom een Bijbelverhaal wel of niet ‘een goed verhaal’ is. Laat mij s.v.p. weten wanneer je mee wil doen; mijn adresgegevens staan onder de ‘belangrijke gegevens’ onder contact.

Wel en wee

In deze rubriek schrijf ik over het algemeen niet over het wel en wee dat zich afspeelt binnen onze gemeente. In de taakverdeling met Adrie Berkhout laat ik dat schrijven graag aan haar over. Dat betekent echter niet dat ik voor dat wel en wee geen aandacht zou hebben. Laat mij alstublieft weten wanneer ik als predikant iets voor u of een ander gemeentelid (of iemand anders in Cothen) kan betekenen.

Gelukkig wordt er over het algemeen in Cothen goed naar elkaar omgezien, is mijn indruk. Dat is prettig en belangrijk, zeker ook in de komende vakantietijd wanneer soms de eigen familieleden en/of naaste vrienden ver weg zijn en daardoor meer behoefte bestaat aan contact en aanspraak van anderen dichtbij.

In het volgend kerkblad zal ik u laten weten gedurende welke periode ik vakantie hoop te hebben en hoe dan de waarneming zal zijn geregeld.

Tot slot

15 jaar geleden, op 1 mei 2004, kwam de Protestantse Kerk in Nederland tot stand. Het officiële besluit daartoe eindigde met het gebed ‘Kom Heilige Geest, vernieuw uw kerk’.

Eveneens in mei 2004 bracht de Dienstenorganisatie van de PKN een boekje uit met de titel ‘Vol van Geest, vijftig mogelijkheden voor ontmoeting.’

Ontmoetingen zijn nooit hetzelfde, want mensen zijn verschillend. Maar de heilige Geest brengt mensen samen. Binnenkort is het weer Pinksteren. De vijftigste dag na Pasen. Dan staan ineens mensen in vuur en vlam, worden ze voor elkaar verstaanbaar, en bestaan er geen vreemdelingen meer.

In het boekje staat ik een mooi lied van Sytze de Vries. Ik sluit er graag mijn bijdrage aan dit kerkblad mee af:

1 Zoals de wind
onder de dode as
verborgen vonken vindt,
die aanblaast tot
nieuw vuur in oude woorden,
geef zo uw Geest
stormenderhand.
Ons hart zal spreken van geluk
om al het nieuwe
dat wij horen!

2 Zoals de dag
steeds aan de nacht vervalt,
n duister ondergaat,
maar door de nacht
heen over ons blijft lichten,
zijt Gij de zon,
ons lieve licht.
Wij zullen stralen van geluk,
wij weten ’s nachts van
vergezichten.

3 Zoals ons hart
ons bloed in omloop houdt
en ons beweegt te gaan,
ons voortstuwt naar
uw gouden stad van vrede,
herschep ons dan
naar hart en ziel,
wees ons de weg, tot ons geluk,
en kroon voorgoed
wat blijft gebeden.

4 Zoals het zaad
in diepe voren valt
en aan de winter sterft,
maar als in slaap
ontkiemt en vrucht zal geven,
roep ons zo in
het volle licht.
Ons hart hervindt een groot geluk:
wij kunnen van de
liefde leven!

5 zoals het vuur
uit de verharde steen
de zilveraders smelt,
een felle vlam
die zuivert en laat glanzen,
raak zo ons hart
met heilig vuur.
Wij zullen zingen van geluk:
Gij doet verharde
harten dansen!

Met een hartelijke groet,

Ds. Henk Steinvoort

Pastorie in de Wintermaand